het is laat. het is nacht. donker buiten, met die voorjaarskilte die zich rond uw enkels klemt. een beetje wazig luister ik naar een liedje dat zich in mijn hoofd heeft vastgezet- vrijwillig. het is hier eenzaam. alleen in een groot huis, zoveel plaats. té veel plaats.

het is nacht en de wereld – mijn wereld – versmalt zich, spitst zich toe op het koninkrijk in mijn hoofd, breidt het uit, goudt het. het is heerlijk hier even eenzaam te zijn, om te voelen wat ge zijt, nu.

het is nacht. nog maar enkele uren tot de ochtend.