heb je het gezien?
heb je gezien hoe ze keek?
zag je hoe haar ogen smolten,
haar huid plots zachter werd,
haar lippen wilden tasten?
zag je haar voelen?
ik heb het zien gebeuren
en mijn lijf vlamde van begrip
verlangen werd reëel
nu weet ik wat het is
het onweert in je bloed
onweer
je hart dondert
als je bloed bliksemt van willen aanraken
een lichamelijke schreeuw vol hoop,
glinsteringen vol blozend rood
ik zag het gebeuren,
hoe de storm losbarstte,
hoe zij de strijd verloor
mei 9, 2007 at 9:11
na zo’n droogterecord kan zo’n storm wel eens ferm overdonderend zijn en welkom
mei 9, 2007 at 11:17
Oh, ik hoopte al dat je ‘m eens zou posten.
Ik vind het echt heel heel héél mooi. x
mei 9, 2007 at 2:42
Schoon. Zeer schoon.
Verder heb ik er geen woorden voor. Zo schoon
mei 9, 2007 at 7:32
zo ontzettend ongelooflijk schoon…
mei 10, 2007 at 11:48
Shit, weer een blog gevonden om te volgen…
groetjes,
Kevin
mei 11, 2007 at 8:29
Heel schoon, als dat zelf geschreven is, nog eens dubbel woow
mei 11, 2007 at 8:37
@ raket: alles wat op ‘keizerin’ verschijnt, is van mijn eigen hand! dus, merci voor uw compliment
mei 11, 2007 at 6:48
Hier nog iemand die jouw blog net ontdekt heeft, en verstelt staat van je dichtkunst… Fijn geschreven. Wordt hopelijk vervolgd?
mei 11, 2007 at 8:57
mmmmooi
mei 12, 2007 at 9:33
Prachtig gewoon, heeft het iets met de recente actualiteit vandoen of is het puur persoonlijk?
mei 13, 2007 at 10:47
Toch schoon hé, jezelf in en met de ander zien verliezen.
mei 13, 2007 at 11:53
@ stien: het is lekker persoonlijk, ik kon het niet laten!
mei 13, 2007 at 12:10
nieuwe vlammen zijn altijd nodig. ik wil hem wel eens zienx
mei 14, 2007 at 3:10
Djieeeez dit lijkt op een droom die ik vannacht had, maar dan honderd maal beter verwoord.
Sjiek gedicht!!
mei 18, 2007 at 9:49
Heel natuurlijk.
mei 19, 2007 at 10:14
Prachtig!!
mei 19, 2007 at 3:11
mooi